KUNSTREIZIGERS

Informatie

Adalbert Hildebrand Wiard van Zanden werd geboren op 1 maart 1939 in het Burgerziekenhuis in Amsterdam. Van de tijd in Amsterdam kan hij zich niets herinneren want nog in 1939 verhuisden zijn ouders naar Bargercompascuum in Drenthe.Zijn vader zei hem daarover later: 'Ik zag de bui hangen jongen!' Vanaf dat moment waren de venen (hoogvenen) en zandgronden het domein waar hij opgroeide: Hij werd een Drent. Na diverse verhuizingen kwam hij terecht in het midden van Drente in Schoonoord. In deze plaats, temidden van de bossen ligt zijn jeugd van 11 tot 24 jaar. In Emmen volgde hij die jaren een opleiding aan de Kweekschool. Juist in deze tijd kwam hij zeer bewust in aanraking met kleur en vorm. De opleiding voor onderwijzer was rond de jaren zestig al zeer gespitst op ontwikkeling van creativiteit. Deze opleiding, gevoegd bij zijn interesse in tekenen deed hem keer op keer in de bossen belanden. De intense stilte, het ruisen van de boomtoppen en het scharrelen van de egel zijn eigenlijk bepalend geweest voor zijn schilderwerk van vandaag. Want bijna altijd zijn het de dieren die hem boeien en vooral inspireren. Zijn schilderijen zijn surrealistische werken. Het surrealistische komt vooral tot uiting in het perspectief en de lege, zeer lege en verre horizon. Daardoor ontstaat een grote diepte waardoor de in het beeld geplaatste figuren een extra nadruk krijgen. Een nadruk die soms gênant dominant kan zijn. Na 30 jaar voor de klas gestaan te hebben diende zich plotseling de mogelijkheid aan het onderwijs te verlaten en de Academie Minerva in Groningen te bezoeken. Eindelijk kon hij gaan doen wat hij altijd al graag had gewild. In 1996 had hij zijn eerste expositie in Leeuwarden, mede georganiseerd door beeldend kunstenaar Sjoerd de Vries uit Leeuwarden, gevolgd door exposities in Marrum (Friesland), Alkmaar, Grijpskerk, Groningen (Martinikerk) en Den Haag (Vide Provinciehuis). Adalbert van Zanden is in zijn werk vaak maatschappijkritisch en kiest duidelijk stelling, een stellingname die hem niet altijd in dank wordt afgenomen. Hij is een kunstenaar die het van belang vindt de vinger op de zere plek te leggen. Want een beeldend kunstenaar kan en mag een dissident zijn.